Moet overheid wel crisis oplossen?
12 november, 2008 | door admin |Beursbox kreeg een reactie op het artikel van Ivan Baldewijns. U vindt hier nog het artikel van Ivan
Bij deze toch even een bemerking bij het artikel van Ivan Baldewijns ivm het feit dat de overheden de crisis nu maar moeten oplossen.
De kredietcrisis is in feite begonnen omdat de FED (wat de overheid is) jaren lang de rente artificieel laag gehouden heeft om de natuurlijke correctie die ontstond na de techbubble weg te werken + een overheid die tussenbeide kwam op de huizenmarkt (via Fannie Mae & Mac).
Hierdoor was het voor een bankier heel makkelijk om leningen te verkopen aan mensen die het niet konden betalen want :
- door te koppelen aan een extreem lage korte termijn rente werden de aflossingen kunstmatig laag gehouden
- doordat Fannie & Mac de kredieten waarborgden kon het risico doorgeschoven worden naar derden en ging het van de balans van de bank af.
Een bankier redeneert; geen risico + dikke bonus per afgesloten dossier, laat maar draaien die handel en zo kreeg je het fenomeen dat bij wijze van spreke een aap met een hoed op een lening kon krijgen bij de bank. Doordat de vraag kunstmatig werd opgedreven stegen natuurlijk ook de huizenprijzen totdat de bubble uiteindelijk toch barstte… en wat is dan de oplossing: de FED gaat de rente opnieuw verlagen en de overheid gaat op de huizenmarkt tussenkomen maar wacht eens: is dit niet hoe de hele crisis ontstaan is ???
Als de rente verlagen de oplossing zou zijn hoe komt het dan dat in Japan dit al 20 jaar niet helpt?
Ik besef ook wel dat je de banken gewoonweg niet overkop kan laten gaan maar stellen dat door de rente te verlagen alle problemen zullen oplossen is mi een redenering die kort door de bocht gaat.
5 Reacties op “Moet overheid wel crisis oplossen?”
Door VincentMertens op 12 november, 2008 | Reageer
Men kan de rente verlagen maar bijvoorbeeld wel de voorwaarden om krediet te krijgen verstrengen.
Door Bart op 12 november, 2008 | Reageer
Op onderstaande link staat een artikel over deflatie (titel: Deflatie, de nieuwe werkelijkheid). http://www.libertarian.nl/NL/archives/000287.php
In één van de laatste alinea’s staat volgens mij de oplossing van deze crisis. Uiteindelijk moet de zelfreinigende werking van het kapitalistisch systeem de ruimte krijgen om zich te herstellen.
Ook andere artikelen in de rubriek waarin bovenstaand artikel staat gaat ook over deflatie, inflatie en de veroorzaaker daarvan nl. de centrale banken in de wereld.
Door Geert op 12 november, 2008 | Reageer
Interessante reactie en daar kan ik mij wel in vinden. De rente verlagen is de korte termijn oplossing, maar dat wil niet zeggen dat het op lange termijn beter is. Deze crisis kan nog goed 10 jaar aanhouden voordat de banken weer op orde zijn en ze veroorzaken het zelf.
Na de internet hype was het ook al bekend dat het bankensysteem instabiel was, maar niks aan gedaan. Door overheidsingrijpen zal de economie kuntsmatig worden gezuiverd, ipv dat ze het gewoon laten gebeuren op een natuurlijke manier.
Fannie en Freddie niet redden zou dramatisch zijn geweest, maar wat ze op dit moment aan het doen zijn is wel erg overdreven. De FED blijft geld uitlenen dat uiteindelijk weer verdampt, maar wel terug betaalt moet worden. Daarnaast zijn de banken veel van hun zekerheden (hypotheek – activa) verloren en zijn er schulden ontstaan (passiva), waarbij de banken geen onderliggende waarde hebben.
Ik ben zelf geen voorstander van overheidsingrijpen, dat moet zoveel mogelijk worden beperkt. Dat is alleen maar uitstel van executie. Op die manier gaat het alleen maar trager en zal langer duren uiteindelijk. Deze crisis zal ook nog veel langer duren en mogelijk dat de effecten over 10 jaar nog zichtbaar zijn. Maar zolang zullen we niet dalen. Indien het in dit tempo doorgaat zullen we de bodem toch zeker binnen 1 jaar gaan zien.
Daarnaast kunnen we nu een periode ingaan van deflatie, maar ik denk niet dat het lang zal aanhouden. Nooit langer dan 2 jaar, ik denk zelfs maar hooguit 1 jaar. Dit komt voor het grote gedeelte misschien wel door de sterk gekrompen economie. Overschoten van goederen en minder vraag naar grondstoffen en daardoor afname van de prijs. Ik denk dat Azië als eerste het sterkste herstel zal laten zien. Amerika en Europa zijn er slecht aan toe. Maar Azië zal een naar mijn mening toch echt veel vraag naar grondstoffen voor rekening nemen, waardoor deflatie weleens zou kunnen afnemen/stoppen. Ik denk dat wij ons veel meer zorgen moeten maken over de hyperinflatie die daarop zal volgen.
Door MHAAGEN op 13 november, 2008 | Reageer
Juist Geert; ik verwijs naar mijn artikel The Daily Reckoning : Beware. Zij slaan voor één keer de bal juist met te voorspellen : eerst deflatie, daarna inflatie. Zo zie ik het toch ook, en u, nietwaar ?
Door Bert Robbe op 13 november, 2008 | Reageer
Het geld dat door de overheid gegeven wordt zegt heel weinig over de economie en de waarde ervan. Wel zegt het veel over het financiële systeem, want ik heb ondertussen geleerd, dat wat er aan geld is bij lange na niet wordt niet gedekt door een werkelijke onderliggende waarde.
De overheid laat, door de tot nu toe geboden hulp, de hoeveelheid geld in omloop verder toenemen. Daarmee neemt niet de onderliggende waarde van de economie toe. Deze blijft in eerste instantie hetzelfde. Gevolg: het geld wordt minder waard. Wat gebeurt er nu in tweede instantie? Bedrijven krijgen het steeds moeilijker om de grondstoffen, die nodig zijn om producten te maken, voorgefinancierd te krijgen, én de producten worden minder afgenomen. Juist omdat de overheid geld heeft “gegeven”. Met als gevolg dat het slechter gaat met de bedrijven. Het gevolg daarvan: de onderliggende waarde van de economie neemt af. Het gevolg daarvan is dat de waarde van het geld nog verder afneemt. Het door de overheid “weggegeven” geld wordt dus steeds minder waard, waardoor het effect tegengesteld is aan het doel. Deze manier van steun lijkt mij daarom niet de juiste.
Kan het beter?
Mijn perspectief omvat de notie van de onnoemelijke waarde van het individuele leven van de mens en de notie van de noodzaak van een zichzelf ondersteunende individu en maatschappij.
Vanuit dat perspectief zou mijn advies zijn: stimuleer een zeer grote mate van zelfredzaamheid van elk mens door als overheid te wijzen op de mogelijkheid zelf je energie op te wekken, door mensen te wijzen op mogelijkheden zelf in de voedingsbehoefte te voorzien, en door te wijzen op lokale kleinschalige initiatieven die het individuele en lokale leven ondersteunen. Maak je daarbij in eerste instantie niet druk om beurzen en de financiële markt.
De technologie en producten die zelfvoorzienende energie mogelijk maken zijn er, maar worden nog onvoldoende toegepast en geproduceerd. Als de overheid toepassing van bekende technologie en productie van deze producten stimuleert met dezelfde inzet als bij de financiële sector en een daarbij passende hoeveelheid geld wordt de economie werkelijk gestimuleerd. Als beleggers die bewust een economisch en financieel veranderingsproces willen stimuleren daar hun geld ook op inzetten zal dat ook echt gaan werken. Het stimuleren van voedsel zelfvoorziening creëert deels economische waarde, maar vooral menselijke waarde. Verder is het overgaan van alles wat op fossiele brandstoffen werkt naar producten die op duurzame, niet het leven bedrijgende (zonne-, wind-, getijden, etc.)energie werken een belangrijke bron van economische stimulans. Dit maakt bedrijven en landen onafhankelijk van monopolieposities van leveranciers en het voorkomt uitputting van de aarde.
Vernieuw de economie door nieuwe economische uitgangspunten te nemen. De belangrijkste is zelfvoorzienendheid van de kleinst mogelijke economische eenheid (het gezin c.q. de woongroep). Want zelfvoorzienendheid leidt tot, of veronderstelt zelfverantwoordelijkheid. Een andere is de vervanging van het dogma: “groei is noodzakelijk” door “groei leidt tot de dood”.
Van opleiding ben ik bioloog en de beschrijving van plagen en ziektes vertoont sterke overeenkomsten met het adagium: de economie moet groeien. Dat gaat slechts tot het substraat op is.
Een stabiele populatie en volgens mij dus ook een stabiele economie – zonder (geld)groei dus- is een voorwaarde voor leven.
Alle plagen en alle ziektes leiden tot het uitsterven of het bijna uitsterven van de veroorzaker, soms ook tot die van de gastheer, tenzij je muteert. Simpelweg gesteld, als we als mensheid ongebreideld in omvang blijven toenemen en als we voor onze economie dezelfde ongebreidelde groei voorstaan, zullen we het heel slecht krijgen met zijn allen. Alleen degenen die muteren hebben een kans op overleven. Als we een stabiele populatie van mensen nastreven en als we een stabiele economie nastreven zullen we het als soort maar ook als elk individu beter hebben. We hoeven dan niet meer de “survival of the fittest man” te eren, maar we kunnen ons dan richten op “survival of mankind”. Het gaat dan zelfs helemaal niet meer over overleven, maar over leven. En dat begint en eindigt bij jezelf en dus bij je bereidheid om je over te geven aan dat wat ervoor nodig is om de verandering te zijn die je wenst. “Be the change that you want to see in the world” (Mahatma Ghandi)