Hoe is het in Amerika (2)
9 februari, 2009 | door admin |De situatie waarin de VS verkeert, is mijn inziens te wijten aan het werk klimaat dat hier bestaat. Het is geen cakewalk om hier een succesvol loopbaan te hebben vergeleken met Nederland. Ik ben jaren General Manager geweest in enkele grote resorts en had tussen de 200 en 1000 werknemers. Een baan hier is meestal een “job”, niet een loopbaan. Ik heb de Funda van De Hogere Hotelschool van Maastricht behaald en kwam in 1974 naar de US.
De laatste 15 jaar is het werk etiquette flink verandert.
Werknemers worden na 6 maanden toegelaten in de ziektekosten verzekering, die ze meestal zelf voor het merendeel moeten betalen. Dat krijg je alleen als je fulltime bent. Veel zaken nemen genoeg mensen aan, zodat de werknemers hier niet voor in aanraking komen, omdat ze onder de benodigde uren zitten. Dat loopt tussen de 400 tot 800 Dollar per maand. Na 1 jaar werkzaam, 1 week vakantie, drie jaar 2 weken en dan houdt het meestal op. Veel kleinere bedrijven verstrekken geen ziektekosten verzekering of vakantie. En 6 betaalde holidays. Geen ziekte dagen worden betaald. Dikwijls stuur je erg zieke werknemers naar huis tegen hun zin in.
Je verliest je baan, als het niet jouw schuld was, dan krijg je tot 26 weken werkeloosheid uitkering, dat zeer gering is. Verzekering vervalt, of je moet die zelf betalen tot maximaal 18 maanden. (Cobra). De premie is meestal hoger, dan wat je van werkeloosheid krijgt.
Ik kan een boek schrijven over mijn ervaringen hier. Ik was een hands on manager. Dat betekende lange uren, maar ik had een goede handle op de zaak. Je wordt hier zo een oor aangenaaid. Er is een gezegde hier, als je gepakt bent. Shame on him the first time, shame on you the second time. Het maakt niet uit of het de executives of de rank and file personeel zijn, die je in de gaten moet houden. De bartender die de zaak weg geeft voor een betere tip of de Director of Sales, die de sales rapporten vervalst, omdat hij niet kan leveren, waar hij verantwoordelijk voor is. Eerlijkheid is soms ver zoek.
Dat is de battle of survival hier. Dan heb je nog te maken met de bedreigingen, kapot gestoken banden of een gebroken voorruit van je auto. Ik heb een permit om een handwapen te dragen, dat een paar keer goed van pas kwam. Een keer liep een ontslagen dishwasher in de keuken en bedreigde personeel met een groot keukenmes. Ik sloeg hem met een grote sautepan voor zijn kop en hij was out. De politie vroeg me of ik hem zo hard had moeten slaan, want nu moesten ze hem eerst naar het ziekenhuis brengen!!!
What’s the difference between someone who is well off and someone who’s not ?
Two Paychecks.
Joost
4 Reacties op “Hoe is het in Amerika (2)”
Door Richard op 9 februari, 2009 | Reageer
Alhoewel ik veel van deze praktijken reeds kende, is het stukje heel verlichtend en met name duidelijk geschreven. Een perfecte weergave van de alledaagse praktijk!
Door Luciën Slippens op 9 februari, 2009 | Reageer
Kijk, in Nederland zijn we helemaal doorgeslagen en hebben we nog steeds een stevige pampercultuur. Als je dit echter leest dan denk ik dat we ook honderd jaar teruggaan in de tijd. De waarheid ligt ergens in het midden. Een goede basic social security is niets mis mee, en zou je trots moeten zijn dat je er voor mag betalen. Dit komt overigens uit de mond van een liberale ondernemer. Elk mens in welke sociale klasse dan ook, heeft baat bij een evenwichtige maatschappij en zul je daar in moeten investeren. Als ik kijk naar Amerika, wil ik daar niet leven. Als ik kijk naar het Verre Oosten, wil ik daar niet leven, ondanks alle economische halleluhja verhalen. Op beide continenten ben ik een aantal malen geweest dus ik weet waar ik over praat. Ik kan alleen maar hopen dat het in good old Europe weer beter kan gaan. We hebben het hier nog niet zo slecht. Er moeten op sociaal gebied wel enkele stevige knopen doorgehakt worden, en dan denk ik vooral aan Nederland, Engeland, Duitsland en Zweden. Vakbonden en onredelijke sociaal democratische partijen dienen in te zien dat het roer om moet.
Door Brecht Arnaert op 9 februari, 2009 | Reageer
Yup. Hallucinant vind ik die getuigenissen. Je hoeft geen socialist te zijn om te zien dat een basaal sociaal vangnet noodzakelijk is hoor. Sinds Rawls (A theory of justice, 1974) pleiten enkel donkerblauwe liberalen nog voor een totale afschaffing van de sociale zekerheid. De staat moet zeker herverdelen. Ze moet alleen leren met haar fikken afblijven van de zichzelf regulerende vrije markt. En zéker monetaire politiek zou als begrip uitgeroeid moeten worden.
Door paul markus op 9 februari, 2009 | Reageer
Die verhalen had ik al eerder gehoord van mensen die daar gewerkt hebben. Daarom komen ze allemaal weer terug naar Nederland. Hoor ook dat je daar van de een op de andere dag op straat gezet kan worden. Wat een volslagen krankzinnige doorgedraaide bende is het daar.
Kijk alleen al eens naar het feit dat je daar wapens mag (moet) hebben, en het feit dat je voor het minste geringste aangeklaagd kan worden. Ben er op vakantie geweest, en toen werd ik al gek van al die verbodsborden overal.
Het besef ontbreekt daar dat vakantie, en wezijn ook belangrijk zijn naast de pecunia.