Energievoorraad
18 mei, 2009 | door Tom Lassing |Enige tijd geleden heb ik nogal fors commentaar gehad op een artikel van Hubert Luns waarin deze fantastische voorraden energie aankondigde. De wereld zou nog altijd zwemmen in de energie. Er werd één concreet voorbeeld aangehaald, waarbij ik heel duidelijk kon aangeven dat de in het artikel gepubliceerde voorraad 1000x groter was dan de voorraad die ‘bewezen’ is.
Volgens Hubert Luns was dat inderdaad onjuist. Helaas was hij te laat het in het artikel te kunnen corrigeren.
Toch blijft hij erbij dat veel onbewezen voorraden wel juist qua hoeveelheid zouden zijn. Ik blijf het daarom fundamenteel oneens over het feit dat hij artikelen publiceert die spreken over fantastische toekomstige oplossingen die op dit moment volkomen theoretisch zijn. Door te publiceren over dit soort fantastisch voorraden aan energie die slechts bij sommige wetenschappers, maar vooral sommige wetenscheppers in hun theorie bestaan, sukkelen we ‘het volk’ in slaap. Maak je maar niet druk, de oplossing komt wel. Gebruik maar zoveel energie als je wilt, er is nog zat.
Even buiten de vraag of het zo is, hoe dan ook onderkennen we allemaal wel het feit dat de voorraad aan energie en grondstoffen in de aarde uiteindelijk wel eindig is. De discussie is dus in feite of we over 3 generaties of dat we over 25 generaties zonder fossiele energie en andere grondstoffen komen te zitten…
En hoe moet het dan met de 26e generatie?
Met welk recht ontnemen we de aarde in een enorm tempo haar grondstoffen? We gaan nu zo snel, dat de grootste mijnen ter wereld al binnen enkele jaren leeggehaald zullen zijn. Is het het recht van de nu levenden?
Vergis u niet. Toen de aarde nog bevolkt werd door een paar miljoen mensen was er geen zichtbare limiet aan de voorraden. Als het bij een paar miljoen mensen was gebleven, dan was de eindigheid van de voorraden nog duizenden generaties uit beeld gebleven.
De wereldbevolking ging echter van een paar miljoen naar een paar miljard. Er zijn nu net zoveel mensen in leven als dat er ooit in totaal alles bij elkaar opgeteld op de aarde hebben rondgelopen. We gebruiken nu dus in veertig jaar net zoveel als de hele mensheid in haar totale bestaan verbruikt heeft.
Deze snelheid neemt met de toenemende welvaart en de aanhoudende bevolkingsgroei alleen maar toe.
Ik ben het en blijf het met Hubert Luns fundamenteel oneens over de hoeveelheid energie die er nog in de aarde aanwezig is, maar in feite zou dat de discussie niet moeten zijn. De discussie zou moeten gaan over ons recht om de aarde in dit tempo te ontdoen van haar bodemschatten.
Immers, hoe moeten de generaties na ons dan aan ijzer, koper, olie, gas, uranium, goud komen? Ze hebben, gezien de voortgaande groei van de wereldbevolking nog veel meer nodig dan wij, terwijl wij nu de grootste en makkelijkst te ontginnen voorraden al opmaken.
12 Reacties op “Energievoorraad”
Door Jan T. op 19 mei, 2009 | Reageer
Het Planetaire Wezen dat onze aarde is, heeft heel wat te stellen met het(on)menselijk ras.
In dit artikel worden, vanuit de mensheid bezien, de juiste morele vragen gesteld. Ik weet ook niet waar we naar toe gaan!
Bekijken we bovenstaande probleemstelling eens vanuit de andere kant:de aarde.
Wij mogen nog zoveel opgraven en in kluizen opbergen of verbruiken een aantal zaken blijven in elementaire vorm (goud, zilver,…)deel uitmaken van de aarde. De gehele tabel van Mendeljev kunnen we erdoor jagen doch, met uitzondering van de ruimtetuigen, verlaat er niets onze aarde. Op aarde voltrekt er zich een continue omzettingsproces, waarvan vele onomkeerbaar zijn. Wat verbrand wordt valt uiteen in andere elementen. Uiteraard zijn we onze voorraden brandstoffen, drinkbaar water …, kortom de leefbaarheid voor de huidige mensheid aan ‘t verkwanselen.
Is dit voor de aarde een probleem? Ik weet het niet. Haar overgang- of eindfase is gekend. Binnen een paar miljard jaar is de zon opgebrand en wordt ze een rode reus. Haar hete atmosfeer zal dan de aarde omvatten, en het hier met een paar duizend graden opwarmen. Er komt dus hoe dan ook een eind aan het menselijk leven in de huidige vorm.
En toch hebben we niet het recht om onze nakomende generaties het leven onmogelijk te maken.
Wat doen we hier eigenlijk op aarde? Wat hebben we te leren, te ondervinden? Het is duidelijk dat we op vele vlakken grenzen naderen. Een aantal zijn door Tom Lassing reeds aangehaald.
Maar zitten we ook niet aan een bewustzijnsgrens. Is er op dit vlak ook niet veel aan het veranderen. Zaken die zichtbaar(waarneembaar) worden, maar niet bewijsbaar vanuit het oude wetenschappelijk denken. Weet je wel het gezegde “meten is weten”. Hier tegenover stel ik dan:”is het niet te meten dan willen ze ‘t niet weten”
Vele vanzelfsprekendheden zijn tengevolge de technische ontwikkelingen van de 19° eeuw overboord gegooid. Het collectief van de wetenschap gedraagt zich als de middeleeuwse inquisitie.
Misschien is ons denken wel de ultieme grens? Tot hier en niet verder!!
Zijn wij ingevangen en beknot bewustzijn?
Scheppers gevangen in hun eigen schepping? Er nu ook weer uit geraken?
Vragen genoeg!
Door Luc lcdnlf op 19 mei, 2009 | Reageer
Eigenlijk haalt Tom de oplossing aan in zijn artikel. Niemand, maar dan ook niemand, durft het uit te spreken. Toch moet het besef beginnen groeien dat het zo is en dat daar de oplossing ligt.
Er zijn te veel mensen op aarde. Het aantal moet afgebouwd worden, zo simpel is dat. Alleen het is de eerste maal in de geschiedenis dat dit probleem zich stelt. Hoe verminder je het aantal mensen op een ethische manier? Je kan toch moeilijk een aantal mensen de kop inslaan. Ziet dat ze jou uitkiezen tot de “uitverkorenen” die zich mag opofferen voor de rest van de mensheid.
Nog een paar miljard jaren zal de aarde zichzelf wel redden. Perioden van gastvrijheid zullen afwisselen met perioden van vernietiging van leven. Behalve voor de fanatieke godsdienstige mensen (zonder waardeoordeel) die uitgaan van een statische schepping, is dat nu langzamerhand aangetoond.
Maar met dit gegeven zijn de toekomstige generaties niet geholpen. Wij geven ze een onleefbare planeet en zijn letterlijk weg. Daardoor alleen al zal het aantal mensen uit nature verminderen, maar dat zal pijn doen. Het zal zijn als een oorlog, maar niet andere mensen zullen de vijand zijn. Laten wij dan liever hoe wij op een aanvaardbare manier dat aantal mensen verminderen en het niet aan God of god (zonder waardeoordeel) overlaten.
China, het overschot aan mannen, het minachten van vrouwen met als gevolg het ontvoeren van vrouwen, bewijzen dat de oplossing minder voor de hand liggend is dan dat het lijkt. Maar eerst moet het besef er komen dat er iets moet gebeuren.
Ook Jan haalt een heel interessant gegeven aan. Hij stelt: “Zaken die zichtbaar(waarneembaar) worden, maar niet bewijsbaar vanuit het oude wetenschappelijk denken. Weet je wel het gezegde “meten is weten”. Hier tegenover stel ik dan:”is het niet te meten dan willen ze ‘t niet weten””
In het topic over alchemisme heb ik ook iets in die aard beweerd. Zoals uit kwakzalverij een wetenschap is gegroeid, zo kan uit een zweverige denkwereld een nieuwe ongekende kracht ontdekt worden. Net zoals elektriciteit eerst ongrijpbaar was om daarna het aangezicht van onze maatschappij onherkenbaar te veranderen. Generaties lang hebben mannen, die zonderling waren voor hun tijdgenoten, verschillende onderdelen van de kennis ontdekt, die uiteindelijk tot één geheel zijn samengevoegd. Alessandro Volta ontwikkelde de eerste batterij in 1800. Het heeft nog 150 jaar geduurd eer de batterij algemeen gebruikt werd in allerlei toepassingen.
De gewone man van toen zal meewarig zou schouders hebben opgehaald, moest hij het bestaan van deze wetenschappelijk vinding vernemen. “Kunnen zij zich niet bezighouden met de echte problemen?” zou de man gedacht hebben.
Zo ook kan het gaan met nieuwe onbekende krachten, die nu aan het spirituele worden toegeschreven, maar hoogstwaarschijnlijk wetenschappelijk en minder romantisch kunnen uitgelegd worden. Alleen is de wetenschap er nog niet klaar voor. Links en rechts is er een zonderlinge genie die deze en gene wetmatigheid zal ontdekken en over zoveel tijd zal één en ander als een puzzel in elkaar passen.
Pas dan zal dat zweverige gedoe ontdaan van fantasieën, halve waarheden en leugens praktische toepassingen krijgen. Wie weet, verandert het aangezicht van onze maatschappij nog een keer zo drastisch?
De vraag is echter of er genoeg tijd over is of dat andere problemen deze zoektocht zullen overschaduwen.
Door Luc lcdnlf op 19 mei, 2009 | Reageer
http://www.usmarkets.nl/modules.php?name=News&file=print&sid=65109
Door Frank D. op 19 mei, 2009 | Reageer
Ik vind de toon toch nogal negatief en veel te weinig vertrouwen in toekomstige ontdekkingen. (zeker het artikel op usmarkets)
Natuurlijk zullen de energiebronnen die vandaag gebruikt worden uitgeput geraken. Maar wie zegt dat we ze binnen pakweg 25-50 jaar nog nodig hebben? Wat is de noodzaak nu nog van turf, terwijl dit ooit een zeer krachtige en noodzakelijke brandstof was?
Wat je vandaag reeds ziet is een verschuiving van rechtstreeks olieverbruik naar omzetting via elektriciteit. Waar de meeste treinen al zijn omgeschakeld van stoom-(steenkool) en dieseltreinen naar elektrische, is er nu een aanvang genomen met dezelfde omschakeling voor auto’s. Met andere woorden: niet olie op zich, maar energiebronnen die elektriciteit kunnen opwekken zijn belangrijk.
Bijna alle energie komt van omzetting uit mechanische (waterkracht, wind,..) en chemische (biodiesel, aardolie,…) lage energiebronnen en voor een deel uit kernsplijting (kernreactoren). Doch zijn al deze bronnen slechts peanuts vergeleken met de energie die opgesloten zit in de materie (atomen en moleculen) zelf. Het procédé van kernfusie is niet te vergelijken met de energievormen die nu gebruikt worden. Veel van deze gebruikte energiebronnen zijn rechtstreeks afkomstig van de kernfusie die nu plaatsvindt op 150 miljoen kilometer afstand van de aarde. Stel je voor dat we zelf een klein zonnetje hier op aarde kunnen scheppen!
Het grootste project hieromtrent is nu aan de gang in Zuid-Frankrijk (Caderache). De bedoeling is om een energiemultiplicator van 10 te creëren met een kernfusiereactor (ITER:http://www.iter.org/default.aspx). Dit betekent dat er 10x meer energie wordt gecreëerd als er ingestopt wordt. Eens dit experiment tot een goed einde kan gebracht worden, zal olie als een prehistorische energiebron aanzien worden.
Een ander voorbeeld:
Nicolas Tesla (de gekke professor) heeft al voor de eerste wereldoorlog bewezen dat elektriciteit DRAADLOOS kan verstuurd worden. Het is wachten op een investeerder die hier brood in ziet. Stel je voor dat je auto kan rijden via een mobiele draadloze elektriciteitsontvangst. De factuur krijg je thuis opgestuurd samen met uw telefoonrekening.
Als zal dit niet voor de directe toekomst zijn, maar wie durft er nu beweren dat we geen andere leefbare planeten ontdekken. Zoals de boeven vroeger naar Australie werden gestuurd, kunnen we misschien binnen honderd jaar alle slechteriken zoals bankiers en politici naar een andere planeet sturen.
Alles is beter dan een kunstmatige vermindering van het aantal aardbewoners.
Door Luc lcdnlf op 19 mei, 2009 | Reageer
Frank, ik waardeer je bijdrage en heb er niets aan toe te voegen, maar ik wil toch deze kleine grap met je delen.
Ik was van plan een ticket naar Australië te kopen voor mijn schoonmoeder, enkele reis wel te verstaan. Maar ik zal nog wat wachten. Er is water op Mars ontdekt.
Als ik het heb over mijn schoonmoeder in dergelijke context, bedoel ik de schoonmoeder uit grappen, niet mijn echte schoonmoeder. Zij is een schat van een mens.
Door Geert op 21 mei, 2009 | Reageer
Vele onderschatten onze voorraad, maar die is veel lager dan ze publiceren. We leven in een grote leugen. Feiten liegen er niet om.
Ik ken de onderstaande gegevens niet precies, maar het gaat om een indicatie. Als ik het goed heb onthouden, vormt onderstaande een heel ander beeld dan ze schrijven. Naar mijn mening is onderstaande veel accurater dan de leugens die ze verspreiden.
In 1930 zou er in Amerika een piek zijn bereikt, kijkend naar vondsten. 40 jaar later (omstreeks 1970), bereikte Amerika hun olie piek. Wereldwijd zou omstreeks 1965 de vondsten zijn gepiekt. Tel ik daar 40 jaar bij op, dan zou omstreeks 2005 de wereldwijde olie piek zijn bereikt. Inmiddels zijn we al 44 jaar verder, dus mogelijk zitten we bij de piek.
Indien ze nu allerlei leugens vertellen over de stand van de economie, dan geloof ik ook niet wat ze zeggen over olie.
Het grote gevaar zit hem niet in de prijs, maar in netto olie winning. In 1930 zouden ze met 1 vat olie nog 100 vatten uit de grond halen. In 1970 zou dat 1 op 25 zijn. In deze tijd zitten we geloof ik op 1 op 3!!!!!! We verbruiken dus meer olie, maar ook kost het meer energie om olie uit de grond te halen. Dus dat effect is dubbel.
Niet alleen is er een kans dat we de olie piek hebben bereikt, ook nemen de kosten toe en opbrengst neemt af. Het zal nooit meer dan 10 jaar of iets langer in beslag gaan nemen voor 1 op 2 in beeld komt. Bij 1 op 1 is het gewoon over en niet meer rendabel.
Daarnaast zit het grootste gedeelte van het verbruik van olie bij de industrie. Stel we hebben allemaal zonne energie en elektrische auto’s, dan zal dat geen grote oplossing bieden. Voornamelijk bedrijven dienen te bezuinigen op het verbruik en over te schakkelen op zonnepanelen.
Ook de Kondratieff golf liegt er niet om. Elke golf bevat een thema. Naar mijn mening is het volgende thema duurzame energie en elektrische auto’s en die hype zal, volgens de geschiedenis, binnen 10 jaar gaan starten, of althans de secular bull-market begint dan of is al opweg.
Stel het verbruik neemt elk jaar 7% toe, dan wil dat zeggen dat de toename van het verbruik over 10 jaar is verdubbeld. Die verdubbeling is net zo groot als het verbruik over de afgelopen 100 jaar. Om maar een voorbeeld te geven zouden we tot op heden het verbruik op 100 (indexpunten) zitten. Het heeft meer dan 100 jaar gekost om dat te bereiken, maar het kost maar slechts 10 jaar om dat te verdubbelen tot 200.
We moeten beseffen dat het olie kartel liegt en we het einde naderen. We hebben mogelijk nog 1 keer een grote explosie in olie prijs en die kan makkelijk over 5 tot 8 jaar op $ 300 (zonder hyperinflatie) komen. Daarna denk ik dat het echt over is. Kijk maar eens naar de bodem van olie en de duur van een secular bull-market. Ik ken de gegevens niet, maar de mogelijke bodem zal zich bevinden in 1998 of 2001 ergens. 20 jaar later is dat 2018 – 2021.
Dus voor de olie beleggers breekt er een gouden tijd aan, maar mogelijk is dat de laatste keer dat we er goed van kunnen profiteren. Geloof niet wat ze zeggen, maar onderzoek zelf.
Door J.HOMMELES op 21 mei, 2009 | Reageer
Alléén de Canadese teerzanden al bevatten genoeg
olie om de hele wereld decennia lang te voorzien. Wel moet het nog goedkoper worden
om die olie te extraheren en daar is men druk
mee bezig.
En nog maar te zwijgen over de enorme voorraad
in de Tasmaanse diepten.
Net zomin als voor zilver is er m.i. ‘n
acuut gebrek ?
Door Luc lcdnlf op 22 mei, 2009 | Reageer
Goed voor onze levensstijl. Slecht voor het milieu. vijftig jaar na de verbranding van de laatste barrel olie zou de opwarming van de aarde door de mens ongedaan gemaakt zijn.
Door Geert op 22 mei, 2009 | Reageer
Opwarming van de aarde is een leugen. De kracht van het universum is veel groter. co2 uitstoot heeft zeker effect op de ozon, maar de echte opwarming komt door de stand van de zon, aarde en andere planeten.
Ik zag laatst een grafiek van de afgelopen 1000 jaar, waarop duidelijk te zien was dat de aarde steeds meer opwarmt.
Aankomende jaren krijgen wij vele heftige stormen en het kan zelfs zo zijn dat het klimaat zal veranderen. Het noorden wordt warmer en zuiden kouder.
Teerzanden is pas zinvol wanneer olie duur is, anders is het rendement veel te laag. Momenteel zijn er geen fosiele brandstoffen om het probleem op te lossen. We moeten gewoon erkennen dat we binnen 10 jaar zeker zijn overgeschakeld op duurzame energie. De tijd werkt in ons nadeel.
Door J.HOMMELES op 22 mei, 2009 | Reageer
Zon & windenergie kan max 3% van de behoeften
dekken zoals het er nu uitziet.
Dus er zullen hoe dan ook erg véél kernreactoren
bijgebouwd moeten worden ; China alleen heeft er
al 100 gepland.
Ook dit is ‘n zeer dure oplossing want de bouw
kost biljoenen.
De eerste 50 jaar gaan we zeker nog voor ‘n
flink gedeelte afhangen van fossiele brandstof;
vooral van steenkool want daar is nog meer
dan genoeg van voorhanden
Vwb teerzanden : de olie zal nog flink duurder
worden zoveel is wel zeker. Dan is dat teerzand
dus ook rendabel.
Door Geert op 23 mei, 2009 | Reageer
Ik geloof dat er 750x meer aan kerncentrale’s dienen bij te komen om olie op te vangen. Bij zonnepanelen dient de capaciteit 2000x te worden vergroot.
Misschien dat we volgens het olie kartel nog 50 jaar vooruit kunnen, maar ik denk dat veel jonge ondernemers die actief zijn met duurzame energie olie nutteloos gaan maken. We horen nog erg weinig vanuit duurzame energie, maar die trend is al gestart en zal niet stoppen. De trend hapert alleen, vanwege opdroging krediet.
We kunnen makkelijk overschakelen, maar dat wil het olie kartel niet. Dus wat we horen is niet waar. De trend is gestart en zal worden doorgezet. Olie nadert zijn einde.
En ik geloof er wel in dat teerzande ooit rendabel zullen zijn, maar dat duurt nog wel een paar jaar. Volgens mij is Talisman Energy zo’n onderneming die daarin actief is. Nog een paar jaar wachten, is misschien telaat om in te stappen, maar ik zou nu toch nog even wachten.
Er zijn er meerdere te vinden, die niet in dollars zijn genoteerd, maar de beurs in Toronto bijvoorbeeld.
Door Geert op 23 mei, 2009 | Reageer
En ik geloof ook in recycling van grondstoffen. Daar zullen ook vele kansen te vinden zijn.
Olie wordt voor veel meer dingen gebruikt dan alleen bransdstof. In veel spullen is het verwerkt. Daar dienen ze ook iets voor te vinden.