Mosterd na de Zalm

Het was het Hypovak in Amsterdam een aantal jaren terug en de heer Zalm oreerde over de economische verwachtingen. Hij was op dat moment al gelieerd aan de DSB en ik zag kans hem na zijn monoloog aan te schieten in een meer ongedwongen setting.

Hoe hij toch het vliegwiel van de, toen nog Wfd, met zoveel inzet en enthousiasme wist aan te zwengelen om dan vervolgens naar de grootste luis in de pels te vertrekken. Of hij niet wist wat wij al jarenlang wisten. Sportjournalist Hugo Borst had zelfs de heer Scheringa bij diens bezoek in een langer verleden aan Studio Voetbal, de prangende vraag gesteld waarom zijn firma’s nietsvermoedende consumenten van die wurgcontracten liet tekenen. Toen al had de media kunnen weten welke praktijken deze man er op na hield. Misschien al in een eerder stadium hadden Kamerleden vragen kunnen stellen.

Menig tussenpersoon wist al van de werkwijze van de Becams, de Perelaers en noem maar op. Geen enkele politicus die er van opkeek. Geen enkele organisatie die opstond. Was het geluid te zacht? Leek de economie te sterk en de beurskoersen onverslaanbaar? Wat was het waardoor het deksel van deze beerput vooralsnog gesloten bleef? Kan iemand mij vertellen waarom er toen niet werd geluisterd naar al die tussenpersonen die zich keurig hielden aan de gedragscodes en aan de fatsoenlijke beperkingen van de normale geldverstrekkers? Die gingen tot de veilige grens van 125 of 130 procent van de executiewaarde.

Hoe kan het toch bestaan dat de heer Zalm mij en anderen die dag met droge ogen wist te vertellen dat hij er zeker van was dat de DSB zich keurig aan de regels hield? Hij die graag een grote schoonmaak voorstond, met de nieuwe regelgeving als middel en in zijn kielzog Doctors van Leeuwen. Dit met het oogmerk enkele rotte appels te verwijderen. We praten over een buitengewone erudiete liberale man die aan de wieg stond van de belastingherziening. Waarom wist meneer Zalm dit niet? Hij die de woorden perverse prikkels in de mond had genomen.

En nu eerst vindt minister Bos van Financiën de provisies idioot. Nu er anonieme oud werknemers uit de school klappen is er plotseling aandacht. Schande is het. En zo komt het in de wereld dat de goede tussenpersonen zich wellicht ook tegoed hebben gedaan aan de strooppot, om maar eens met AFM termen te spreken. Welaan, de rotte appels zijn er nog. Misschien is het middel ertegen wel erger dan de kwaal, want de gezonde appels worden nu beurs geslagen door een overkill aan regels en zitten in de negatieve imago hoek. Nu pas wordt er naarstig onderzoek gedaan. De mosterd is te laat. Alea iacta est.

Victor de la Fosse
Stefa Communicatie

Stem of voeg toe aan: