‘Groetjes aan Fabiola’Tweede dag Madrid. Straks vertrek naar Lissabon, de laatste halte van de PIGS-trip. Maar eerst heb ik nog een afspraak met Santos González, de voorzitter van de Spaanse vereniging van hypotheekverstrekkers.

Op weg naar zijn kantoor, niet ver van het Retiro-park, loop ik nog eens langs bij een ander jobkantoor, vlakbij het metrostation Goya. Het ‘Oficina de Empleo’ dat ik gisteren nabij het Atocha-station bezocht, blijkt een oase van rust in vergelijking met dit kantoor. Net voor opening staat hier een heel pak mensen aan te schuiven in de regen. De rij is zo lang dat er ook om de hoek nog mensen staan te wachten.

Wachten maar

‘Dit valt nog mee hoor’, vertelt Paloma me, de laatste in de rij. ‘Het regent ook, dus ik zal niet zo lang moeten wachten. En bovendien, als je buiten Madrid gaat zal je nog veel langere wachtrijen zien.’

Ik vertel Paloma dat ik naar hier ben gekomen om over de crisis te schrijven, en over hoe de Spaanse regering die probeert aan te pakken. ‘Wel, je ziet het, hé, er wordt vanalles beloofd en men zegt dat het stilaan beter gaat, maar nu sta ik hier wel. Vrijdag ben ik ontslagen, nu kom ik langs om mijn papieren in orde te brengen.’

De Guardia Civil-agent die het jobkantoor bewaakt heeft intussen ook vernomen wat ik hier kom doen. ‘Och, het is overal crisis hé’, zucht hij. En als hij verneemt dat ik uit België kom: ‘Ah! Jullie hebben een Spaanse koningin gehad! Doe Fabiola de groetjes! Ze is nog heel populair hier!’

Op naar het kantoor van de Spaanse vereniging van hypotheekverstrekkers (banken, spaarkassen en andere financiële spelers), de Associación Hipotecaria Española. Ik heb er een afspraak met voorzitter Santos González, om een beter beeld te krijgen over hoe de Spaanse vastgoed- en hypotheekmarkt er nu aan toe is.

Sinds het midden van de jaren negentig kende de Spaanse vastgoedsector een enorme ‘boom’, maar aan die wonderjaren is sinds de kredietcrisis een abrupt einde gekomen. De hele markt is de voorbije twee  jaar volledig in elkaar geklapt, met fors gedaalde woningprijzen en een ontslaggolf in de bouwsector tot gevolg.

Bad bank’

Santos González haalde vorige maand nog de media met zijn voorstel een soort van ‘bad bank’ op te richten voor de vastgoedkredieten die de Spaanse financiële instellingen vooral bij bouwpromotoren hebben uitstaan en die op korte termijn niet meer kunnen worden gerecupereerd.

Maar González nuanceert het verhaal onmiddellijk. ‘Ik had het niet over een echte ‘bad bank’, dat is een overdrijving van de media geweest. Het zou dom zijn dat de overheid daar geld in gaat stoppen. Wat ik eigenlijk bedoelde is dat de hele sector eens zou moeten gaan samenzitten. Om dan een gezamenlijke waardering te maken van de investeringen waarvan men nu denkt dat ze op korte termijn niet kunnen worden gerecupereerd.

Dat moet niet door de overheid gebeuren, dat kan de sector gewoon zelf doen. Op die manier kunnen we op een meer gestructureerde manier uit de crisis geraken, en de basis leggen voor een nieuwe, meer stabiele markt.’

Dat er nog een markt is, daar is González van overtuigd. Niet alleen bij de Spanjaarden zelf is er nog een grote nood aan nieuwe woningen, al is de vraag nu wat minder door de algemene onzekerheid die de grote werkloosheid met zich meebreng. Ook in het buitenland bestaat er nog grote interesse in Spaans vastgoed.’

Kopen of niet?

Wat die buitenlandse vraag betreft: is dit eigenlijk het goede moment om als Belg een woning te kopen in Spanje? Of moeten we nog wachten tot de prijzen verder zijn gezakt?

‘Ik vrees dat het antwoord misschien wat frustrerend kan zijn,’ zegt González. ‘Vaak wordt het beeld geschetst dat de woningprijzen overal in het land in vrije val zijn, en blijven. Maar eigenlijk is het heel afhankelijk van waar je bent. In Madrid zijn de prijzen zelfs al wat gestabiliseerd. De prijzen zijn de voorbije twee jaar wel al enorm teruggevallen, er zijn dus zeker koopopportuniteiten. Maar je zal toch elk dossier apart moeten bekijken.’

Pieter Suy

Stem of voeg toe aan: