Het ‘on’stabiliteitspact van de Euro
28 februari, 2010 | door Frank Declerck |Bij de conceptie van de euro had je 2 kampen: De voorstanders van een sterke munt (NL/D) en de rest. Beide landen beseften het gevaar dat de éénheidsmunt zou misbruikt worden door landen waar het woordje “verantwoordelijkheid” ontbrak in hun woordenboek.
Deze landen stelden daarom eisen om hun guldens en marken in te wisselen tegen euro’s: Het stabiliteitspact. Dit pact stelde 2 grote voorwaarden aan alle deelnemende landen:
- Het begrotingstekort mag niet meer dan drie procent bedragen.
- De overheidsschulden mogen niet meer dan 60% van het BBP bedragen.
Hierdoor hadden Nederland en Duitsland de voorwaarden geschapen om een sterke euro te behouden, naar analogie van hun eigen munten. Helaas moesten ze al van bij de start soepel zijn. Een land als België had namelijk op dat moment reeds een staatsschuld die boven de norm lag. De oplossing was dat België op zijn plechtig communiezieltje moest beloven om de schuld naar 60% te laten convergeren.
Hieronder vindt u 2 grafieken voor deze 2 normen van het volledig eurogebied:
Begrotingsdeficiet van de eurolanden
Overheidsschulden in % van het BBP
Men kan aanvaarden dat een beperkt aantal landen gedurende een evenzeer beperkte tijd niet aan de normen voldoen. Wanneer echter, zoals bij de totale schuld, voor het gehele eurogebied nooit aan deze norm werd voldaan en tegelijkertijd ook vaak de tweede norm niet gehaald werd, moet men concluderen dat dit stabiliteitspact nooit gewerkt heeft.
Men ziet duidelijk dat in 2009 dit pact eigenlijk dood en begraven is, temeer daar ook de bezielers ervan, NL en D, zich er niet meer aan houden. De euro is daarmee de facto een zwakke munt geworden en onderscheid zich niet van alle andere fiatmunten.
Dit uit zich ondermeer in het Griekse drama. Grieks overheidspapier waarop nauwelijks nog garantie is op terugbetaling, dient als onderpand voor het scheppen van nieuwe euro’s bij de ECB. Hierdoor wordt het Griekse probleem over alle eurolanden verspreid en doet de ECB krak hetzelfde als de FED met Amerikaans staatspapier.
15 Reacties op “Het ‘on’stabiliteitspact van de Euro”
Door Jeroen op 28 februari, 2010 | Reageer
Inderdaad: achter de schermen krijgen de Grieken al steun van de overige EU-leden. Ten koste van de belastingbetaler. Meer papieren euro’s om een debt default en een resulterende deflatoire spiraal te voorkomen.
Ik lees op dit moment een goed boek over derivaten. Daarin staat precies beschreven hoe ook Italië een valutaswap heeft gebruikt om zijn tekort te verdoezelen. En hopla, zo was het tekort ineens 2,7% i.p.v. boven de 6%. Het boek voegt er fijntjes aan toe ‘dat ook andere EU landen dit deden’. Hoezo stabiliteitspact? Dit is een grote wassen neus.
Door Jeroen op 28 februari, 2010 | Reageer
Hier de Italiaanse truc uitgelegd, uit ‘Traders, Guns & Money’ van Satyajit Das:
‘In May 1995 Italy had issued a 200 billion yen bond. By December 1996 the yen had depreciated significantly, giving Italy a large currency profit on its borrowing. Italy did a currency swap to lock in its profits. The swap was off-market. Under the swap Italy paid a rate of dollar LIBOR minus 16.77%. Given that LIBOR rates were around 5%, this meant that Italy was paying a massive negative interest rate, it was receiving huge payments from the swap. The swap was really a loan where Italy had accepted a bad exchange rate and received cash in return. The payments were used to reduce the deficit.’
Door Frank Declerck op 28 februari, 2010 | Reageer
Jeroen,
Het “onstabiliteitspact” is een samentrekking tussen onding en stabiliteitspact. Als men een pact sluit met normen, moet men ook zorgen voor een ingebouwde controle en moet het afdwingbaar zijn. Het wordt nu meer en meer duidelijk dat die controle er nooit was en de afdwingbaarheid is nooit fatsoenlijk geregeld (vb. verplichte exit in geval van het moedwillig niet nakomen van de normen).
De euro lijkt dus vandaag meer op de franse frank (Sarkozy kan tevreden zijn) dan op de gulden/mark. Op naar de pariteit met de dollar?
Door Jeroen op 28 februari, 2010 | Reageer
Frank, helemaal mee eens. De euro is derhalve zo sterk als de zwakste schakel. Op naar de 1 euro = 1 dollar. De euro is veel te duur en nu men erachter begint te komen dat het een instabiliteitspact is, waarin landen als Italië, Spanje en Griekenland er een potje van maken, gaat dat door de markt weer worden rechtgezet.
Door Henk op 1 maart, 2010 | Reageer
Wat zijn de consequenties als Duitsland en Nederland uit de Euro stappen, maar wel in de EU blijven?
Door Ed P op 1 maart, 2010 | Reageer
Onze ex-minister Zalm heeft ons altijd voorgehouden dat de koersvastelling van de EURO er niet toe doet, maar enkel en alleen op de lange termijn. Op de korte termijn waren importgoederen duurder, maar dat zou teniet worden gedaan door de extra inkomsten van de export volgens zijn theorie.
Feit is voor mij dat vanwege de vaste wisselkoers bij de omwisseling van gulden naar EURO een bepaalde groep mensen (lees:land) niet meer beloond wordt voor haar activiteiten. In het verleden was de valutakoers één van de indicatoren om te bepalen hoe een land het doet in zijn algemeenheid. Nu, met de EURO, wordt men uitgemiddeld met de rest van Europa. Een stabiele wisselkoers is voor buitenlandse investeerders een aantrekkelijke parameter, maar met de invoering van de EURO is die relatie met een bepaalde regio niet meer terug te vinden. M.a.w. investeerders kijken nu hooguit naar de kosten en gaan naar deze regio’s.
Bij de invoering van de EURO heeft men het volk altijd overtuigd met het voordeel van geen valutawisselkosten bij het op vakantie gaan. Feit is echter dat er vanaf 1997 op IT gebied een heleboel veranderd is en dat het wisselen/pinnen van vreemd geld geen enkel praktisch probleem is.
Conclusie: het positief effect van de EURO is bijna niet uit de verf gekomen, terwijl men het stimulanseffect bij een valutakoers van een eigen munt volledig over boord heeft gegooid.
De wisselkoers is slechts een waarde-bepaling op een moment. Wisselkoersschommelingen op lange termijn is een uitstekende indicator voor de stabiliteit van een land. Deze laatste heeft Nederland ingeleverd oftewel kado gegeven aan de rest van de EU.
Ik ben geen econoom maar ik zie processen waar mensen aan te pas komen als CHAOS die bijna niet te beheersen is. Die enige wetten die dan gaan gelden zijn de natuurwetten. Oftewel, als het op plaats A warm is en op plaats B koud, dan zal het bij vermenging van de twee temperaturen nooit warmer worden op A dan het was. Welnu, laat het in land A welvarend zijn en in land B niet. Vervolgens gooit men de politiek van deze twee (of nog meer) landen bij elkaar. In land A zal het nooit welvarender worden dan het was, zeker als het klein is…… Door de chaos zal er nooit een synergetisch effect optreden en alles zal zich op termijn uitmiddelen. Dit is N.B. het weerwoord van Zalm’s theorie m.b.t. de valutakoers (zie eerder dit betoog).
Ik ben van mening dat Nederland(ers) m.n. lopen te klagen omdat ze Nederlanders zijn maar nog meer omdat ze niet kunnen zien vanwege de wisselkoersindicator of het nu beter of slechter gaat met de Nederland B.V. De stabiliteit in Nederland die zichtbaar was in de stabiele wisselkoers is volledig weg. Dit voordeel heeft men niet meer en men moet dus op kosten gaan concurreren. Daarbij komt ook nog eens dat Nederland indirect met de hoge EU-bijdrage de ‘koudere’ (lees: de minder welvarende gebieden oftewel de concurrentie) een ‘warm’ hart toedraagt.
Een bevestiging van mijn theorie uit het jaar 1994 is enigszins zichtbaar in Engeland en Zweden waar men nog de eigen valuta heeft…….
Door PIET op 1 maart, 2010 | Reageer
Ja een ramp. We wisten het van te voren. De politica in Den Haag zijn ook niet erg intelligent. Da’s het hele probleem. Nu gaat er geen geld meer naar de bevolking. Maar het gaat nu van de bevolking naar Griekenland. Dat is hoe het werkt. Met zulke domme politica snel weer terug naar de gulden. Die was wel fool proof!
Helaas doen ze niet: wachten totdat de ramp zich voltrekt. Zie het met lede ogen aan!
Door PIETJE PUK op 1 maart, 2010 | Reageer
Piet mee eens, toch zou ik niet alléén de schuld op de vrouwen schuiven
Door Groot op 1 maart, 2010 | Reageer
Nederland : al te goed is buurmans gek
Duitsland : (nog) meer economisch voordeel ?
Oostenrijk: meelopers, maar dat deden ze vaker
Frankrijk : arrogant maar bovenal sluw
Spanje : Is te grote broek niet gewend
Portugal : meelispelen aan de zijlijn
Italie : Berlusconi !!
België : ik had het over een land…
Luxemburg : ……
Griekenland : aangifte doen
etc. etc.
Wat moet de euro eigenlijk met een zooitje ongeregeld?
Door jannes j op 1 maart, 2010 | Reageer
Er wordt van alle kanten gescholden op de EURO
en het lijkt wel of we de slechtste deal
in de geschiedenis gemaakt hebben.
Nu één vraag, kan iemand (géén politicus of behorende tot het europees parlement) mij de voordelen van het invoeren van de EURO eens
opnoemen?
Met de negatieve reakties alom, wordt het moeilijk om door de bomen het bos niet meer te zien.
Door j. hommeles op 1 maart, 2010 | Reageer
Jannes : bij de invoering van de Euro moet het al overduidelijk geweest zijn dat ‘n paar sterke landen ‘n hele resem zwakke broertjes zouden moeten gaan helpen. Als je inwoner bent van één van die sterkere landen kan het dus niet anders dan nadelen opleveren. Dat is de logica zelve zou ik zeggen. Als nu straks ook Turkije enz. nog Eurolanden worden is de ramp helemaal niet meer te overzien. De modale burger heeft die bui vanaf het begin zien hangen maar wat kan die doen zonder referenda ??
Door bossie op 1 maart, 2010 | Reageer
beste Jannes J,
Het grootste voordeel van de EU en de euro is dat het weer een stapje op weg is naar de nieuwe wereldorde, die breed door de huidige politieke partijen in NL gedragen wordt. Dus ja, tuurlijk willen we de euro. En nee, tuurlijk zitten daar geen voordelen aan.
Waarom hebben de politieke partijen die in europa vertegenwoordigd zijn zich niet verzet tegen het verdrag van lissabon? wij hebben in NL in een referendum tegen de europese grondwet gestemd. Maar ja, het voordeel van Europa is dat je dan toch je eigen gang kunt gaan en de politiek meent zich niet te hoeven verantwoorden.
Worden de voordelen van Europa al wat duidelijker Jannes?
Door Frank Declerck op 1 maart, 2010 | Reageer
@ Henk,
Chaos. Duitsland en Nederland kunnen niet uit de euro stappen zonder enorme schade aan te brengen aan het volledige Europese project. Het is duidelijk dat er veel te weinig aandacht is besteed aan de mogelijke spanningen die kunnen ontstaan in een crisistijd. Het is nu wel duidelijk: Sedert 2007 sukkelt Europa van het ene probleem in het andere. Het ééngemaakte Europa is verder weg dan ooit. Het blijft een groepje landen die hier en daar gemeenschappelijke belangen hebben maar die vooral aan hun eigen denken.
Door Frank Declerck op 2 maart, 2010 | Reageer
@ jannes j,
De euro was voor België wel een voordeel.
1. In dit hopeloos verdeeld land werd de rust tussen Vlamingen en Walen afgekocht door cadeautjes uit te delen. Dit kostte veel geld waardoor de staatsschuld ontspoorde. Door de norm van 60% is men beginnen saneren onder het mom van “het moet van Europa” omdat de politici zelf geen andere uitleg konden verzinnen. Sedert 2000 zijn bijna alle moeilijke beslissingen in België genomen dankzij dit “moeten” van Europa. Door de crisis heeft men echter ook hier weer alle teugels laten vieren.
2. In 2008 is België overeind gebleven dankzij de euro. Indien we nog de Belgische frank zouden gehad hebben, zou het Fortis débacle het failliet van België betekend hebben.
Door j. hommeles op 2 maart, 2010 | Reageer
In Nederland zou ‘n ING débacle ook ongetwijfeld het failliet van Nederland betekenen. En ja, Belgie haalt misschien voordeel uit de Euro ; ze wisten dat waarschijnlijk en zijn ook maar door allerhand kunst-en vliegwerk van Jean Luc Dhaene tot de Eurolanden kunnen toetreden ; dat was héél nipt herinner ik mij. Met Duitsland en Nederland was dit volkomen anders.