John Maynard Keynes

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken

John Maynard Keynes

John Maynard Keynes (Cambridge, 5 juni 1883 – Firle, East Sussex, 21 april 1946) was een Brits econoom. Hij is vooral bekend geworden door het boek The General Theory of Employment, Interest and Money (De algemene theorie over werkgelegenheid, rente en geld), waarin hij de Keynesiaanse theorie beschrijft, waarmee hij de grondlegger zou worden van het naar hem vernoemde Keynesianisme (ook wel anticyclische begrotingspolitiek genoemd). De General Theory gold zo’n dertig jaar, vanaf kort na het verschijnen tot eind jaren zestig als de grondslag van de hedendaagse macro-economie. Vanaf de jaren zeventig boette zijn werk aan populariteit in. Onder invloed van de in 2007 ontstane kredietcrisis is de belangstelling voor zijn werk de laatste jaren echter weer sterk toegenomen.

Levensloop

Keynes’ vader, John Neville Keynes, was eveneens econoom en zijn moeder was een voorvechtster van vrouwenrechten. Keynes had al op jonge leeftijd de neiging om zijn wil aan andere mensen op te leggen. Op de lagere school had hij al iemand in dienst om zijn boeken te dragen in ruil voor hulp bij huiswerk. Ook had hij een contract met iemand aan wie hij een hekel had: deze persoon moest vijftien meter bij hem vandaan blijven in ruil voor de bezorging van een bibliotheekboek per week. Na de exclusieve kostschool Eton College bezocht te hebben studeerde Keynes aan de Universiteit van Cambridge. Hij studeerde aanvankelijk wiskunde en filosofie aan King’s College. Pas later ging hij economie studeren. Vanaf zijn eerste jaar in Cambridge maakte hij deel uit van de Cambridge Apostles.

Naast baanbrekend econoom was Keynes ook een vooraanstaand lid van de Bloomsburygroep, Engelands ‘avant-garde‘ van intellectuelen en kunstenaars. Andere leden van deze club waren Virginia Woolf en Bertrand Russell. Keynes was homoseksueel maar trouwde desalniettemin in 1925 met Lydia Lopokova, een beroemde ballerina. Hij vergaarde zich een groot vermogen dankzij slimme beleggingen in buitenlandse valuta. Aan het eind van zijn leven speelde hij ook nog een rol bij het opstellen van het systeem van Bretton Woods voor het naoorlogse internationale geldstelsel. Daarvoor reisde hij regelmatig naar de Verenigde Staten.

Keynes was gouverneur van Eton en lid van de Raad van Bestuur van de Bank van Engeland. In 1942 werd Keynes als Baron Keynes in de adelstand verheven. Hij nam zitting in het Hogerhuis en voerde daar ook geregeld het woord. Hij overleed op 62-jarige leeftijd met eredoctoraten van de universiteiten van Edinburgh, Parijs (Sorbonne) en van Cambridge. Zijn beide ouders waren tijdens de rouwplechtigheid aanwezig. Keynes werd gecremeerd en zijn as verstrooid. Keynes’ ideeën worden nog steeds onderwezen en hebben het economische denken drastisch veranderd. De volgers van zijn ideeën worden Keynesianen genoemd.

Werk en carrière

In 1907 werd hij ambtenaar bij het Ministerie van Koloniën, al was hij liever bij de spoorwegen gegaan. Hij had toen al een hoog geprezen boek over waarschijnlijkheidsrekening uitgebracht. Hij werd hoofdredacteur van het invloedrijke Britse economische tijdschrift ‘The Economic Journal’ in 1911. In 1913 publiceerde hij het boek Indian Currency and Finance. Hij keerde terug naar Cambridge als docent.

Bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog weigerde Keynes dienst maar bekleedde hij een post bij het ministerie van Financiën. Op die post heeft hij volgens sommigen meer bijgedragen aan de oorlogsinspanning dan menig ander burger. Aan het eind van deze oorlog was Keynes aanwezig als topambtenaar bij de vredesconferentie van Versailles. Hij nam ontslag omdat hij het niet eens was met wat werd besproken op die conferentie. Hij schreef hierover het boek The Economic Consequences of the Peace. Volgens Keynes stond in Versailles niet het herstel van Europa voorop, maar een politieke wraakactie die een grotere oorlog zou uitlokken. Hij voorspelde ook dat de herstelbetalingen die Duitsland waren opgelegd de Duitse economie zouden ruïneren. Zijn gelijk werd bevestigd door de Duitse hyperinflatie en door het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog.

In 1923 publiceerde hij het boek Tract on Monetary Reform en in 1930 de Treatise on Money.

In dat laatste boek besprak hij het afwisselen van oplevende en afnemende bedrijvigheid. In 1936 verscheen zijn boek General Theory of Employment, Interest and Money . Dit boek zou standaardlectuur worden voor economen in de decennia van 1945 tot in de jaren tachtig. Tot het schrijven ervan werd hij gebracht door de grote crisis in de jaren dertig. Het maakte hem tot een van de invloedrijkste economen van de twintigste eeuw. Zijn theorie is nog steeds terug te vinden in de meeste HAVO- en VWO-schoolboeken. Keynes legde de nadruk op de vraagkant van de economie, en hij stelde dat de overheid moet investeren in de economie om hiermee herstel te stimuleren. Als de overheid bijvoorbeeld een groot infrastructureel project opstart zal dit leiden tot meer banen en een hogere consumptie, en daardoor weer tot een hogere productiviteit. Door de investeringen van de overheid kan de vraagkant van de economie worden gestimuleerd, wat positieve gevolgen heeft voor de economie. Echter, veel economen zijn van mening dat investering van de overheid weinig zin heeft en dat het vooral resulteert in een hoge staatsschuld (komt u zeker wel bekend voor…?)