BP en Transocean
23 juli, 2010 | door Tom Lassing |De schuld voor de olieramp in de Golf van Mexico wordt voornamelijk gedragen door BP. De vraag is hoe terecht dat is, omdat de boortoren gehuurd was van Transocean.
Transocean heeft een probleem. Precies op de dag van de ramp werden ze van een Amerikaanse bedrijf een Zwitsers bedrijf. Over slechte timing gesproken.
Dit houdt in, dat de aanvankelijke steun die ze kregen vanuit Amerika nu toch wat aan het wegvallen is. Het blijkt namelijk dat er ‘toevallig’ een maand voor de ramp een controle was geweest, uitgevoerd door Lloyds verzekeringen. Die controle liegt er niet om.
Dit was één van de modernste olieplatforms, maar er was al sprake van heel wat apparatuur en systemen die niet in top conditie waren.
Er is nu zelfs sprake van de vraag of nog wel gewerkt had mogen worden met deze boortoren.
Dat is een verantwoordelijkheid van Transocean, niet van BP!
De uiteindelijke kosten kunnen wel eens bij andere partijen dan BP komen te liggen. De schade aan de reputatie is echter 100% voor BP. Vooral de Amerikaanse bedrijven kunnen in Amerika niet stuk. Voor de gemiddelde Amerikaan treffen die geen blaam. Het is voor de gemiddelde Amerikaan puur de schuld van de buitenlanders en vooral van die arrogante Britten.
2 Reacties op “BP en Transocean”
Door Luc lcdnlf op 23 juli, 2010 | Reageer
In China is er vijf dagen geleden een oliepijplijn in de haven ontploft, waardoor er nu een olievlek van 430 vierkante kilometer de kust bedreigt. Dit las ik deze morgen in de Metro.
Als je even inbeeld dat 200 voetbalvelden samen een oppervlakte hebben van een vierkante kilometer …
Door Luc lcdnlf op 23 juli, 2010 | Reageer
Doordat ik over transition towns iets las, begon ik enkele bedenkingen te formuleren. Misschien passen ze niet volledig in dit topic.
Transition Towns zijn wellicht te klein en te weinig wereldschokkend om een mentaliteitsverandering te veroorzaken. De economische crisis is tot nu toe te klein of te kort durend om een mentaliteitsverandering te veroorzaken. De hippies van de jaren zestig en zeventig waren er bijna in geslaagd een mentaliteitsverandering te veroorzaken, maar ook dat experiment is uiteindelijk een stille dood gestorven. Alle alarmerende berichten rond de opwarming van de aarde zijn “te klein” om een mentaliteitsverandering te weeg te brengen.
Zal de olieramp in de golf van Mexico een mentaliteitsverandering te weeg brengen? Schijnbaar niet, want hier is het een bijkomstigheid in het nieuwsgebeuren. De Chinezen zitten ook geplaagd met een olievlek van 430 vierkante kilometer vanwege het ontploffen van een oliepijpleiding. Is die leiding dan zo pover beveiligd geweest dat er zoveel olie kon weglopen in zee? Er zijn 200 voetbalvelden nodig om een oppervlakte van een vierkante kilometer te creëren. voor 480 vierkante kilometer te vullen, moet je verdomd veel van voetbal houden, denk ik.
Dezelfde halsstarrigheid zie je in het economisch gebeuren. Er wordt meer gespaard, maar dat zie je nauwelijks als je om je heen kijkt. Hier heeft zowat iedereen het nog goed. Vandaar dat de ipads vlot de deur uitgaan aan 500 euro het stuk. Eten wordt nog altijd vlotjes de vuilbak ingekieperd.
Wat niemand in rekening brengt is dat er nu noodgedwongen iets zal veranderen. Ik ga niet beweren dat “This time is different” nu opgeld maakt. Neen, eerst moet er een mentaliteitsverandering op gang komen en dan nog. Het zal met moeite één of twee generaties meegaan en dan hebben wij weer dezelfde blink, maar dan in een andere verpakking.
Langzaam maar zeker zal het olieverbruik de olietoevoer beginnen overtreffen, vooral als de economie aantrekt en het olie-boren aan banden wordt gelegd. Moet ik meer vertellen?
Een andere mogelijkheid is dat de economie een nieuwe serieuze knauw krijgt door de onderschatte olieramp in Amerika. Het komt echt op het juiste ogenblik. Eerst de economie half op zijn gat, dan nog de grootste milieuramp aller tijden. Ook dat durft niemand nog onder ogen zien.