PRO EN CONTRA DE USD…
18 augustus, 2010 | door MHAAGEN |Maarten Verheyen van o.m. www.groeilanden.nl is voor en ik ben tegen. En u ? Wij vernemen het graag… Eerst maar eens mijn redenen, straks volgen die van Maarten. “China is voting its views on America’s economy with its own pocketbook as the Chinese are starting to invest more in Europe and Japan and less in the U.S because they believe it’s a safer investment,” reports CBNNews. Hoe meer geld (dollars) er worden bijgedrukt, hoe lager de waarde ervan zal gaan, dat is economic textbook. Wel geef ik toe dat zoals in de eerste helft van dit jaar, er een tijdelijke vlucht naar US Treasuries kan komen, met de nadruk op “tijdelijk”. Uiteindelijk – en dan spreek ik over de komende jaren - ligt er maar één weg vrij voor de Amerikaanse munt : naar beneden.
Nu Maarten’s redenering :
Begin dit jaar noemde ik de Amerikaanse dollar mijn favoriete belegging voor 2010. Tot op heden heeft de munt de verwachtingen perfect ingelost.
Van een high van 1,51 voor de EUR/USD ging het inmiddels naar 1,18. Dat is een stijging van 28%.
Valutaparen zijn altijd relatief. Je koopt eigenlijk niet alleen de USD maar verkoopt ook de EUR. Het feit dat de Europese schulden iedereen de stuipen op het lijf jaagde, heeft zo zeker geholpen.
Het is de perfecte trade. Je profiteert niet alleen van de toenemende vraag naar dollars, maar ook van de groeiende afkeer die beleggers tonen ten opzichte van de euro.
De totale hoeveelheid aan uitstaande leningen daalt nu tegen het grootste tempo sinds de Grote Depressie. Mensen betalen meer schulden af dan ze nieuwe leningen aangaan.
En aangezien het merendeel van de schulden in de wereld werden aangegaan in dollar, betekent dit dat de vraag naar de munt gigantisch is.
Om schulden af te lossen, heb je immers eerst harde valuta nodig.
Maar het zijn niet enkel particulieren die serieus werk maken van deleveraging. Ook bedrijven spelen hun rol. Vorige week nog las ik in de krant dat Europese multinationals op een recordbedrag aan liquide middelen zitten.
Cash is king. En dan liefst nog aan te houden in de reservemunt van de wereld.
De grootste factor in het deleveraging-proces is echter de banksector. Europese banken kochten sinds het begin van het decennium voor duizenden miljarden dollars aan dollargenoteerde beleggingen (CDO’s bv) en financierden dit vooral met korte termijn leningen.
Iedere accountant kan je vertellen dat het geen goed idee is om vaste activa te financieren met kortlopende leningen. Het is zelfs één van de factoren die banken in overweging nemen om te bepalen of bedrijven financieel gezond zijn.
Natuurlijk gaan deze principes overboord wanneer je met een beetje extra speculatie een nulletje achter je bonus kan zetten.
Banken hadden namelijk in 2003-2004 toegang tot goedkoop geld omdat de FED het beschikbaar stelde tegen 1%.
Plots zat iedereen in dezelfde trade. Kortlopend lenen aan 1% en herinvesteren tegen 6% of meer in herverpakte rommelleningen.
Uiteraard hield men geen rekening met de mogelijkheid dat het op een dag misschien onmogelijk zou zijn om de kortlopende leningen door te rollen. Laat staan tegen 1%.
En dat is nu precies wat er gebeurde nadat Lehman de boeken neerlegde. De financieringsmogelijkheden droogden op en er ontstond een gigantische tekort aan dollars.
Het financieel systeem dreigde op dat moment volledig te imploderen. Om aan de noodzakelijke dollars te geraken, verkochten banken eender welke belegging tegen eender welke prijs.
Er kwam pas een einde aan deze dollarschaarste nadat de Federal Reserve andere centrale banken overspoelden met een onbeperkte hoeveelheid aan dollars.
Bernanke stuurde $582 miljard naar alle uithoeken van de wereld en redde zo in feite het wereldwijde financieel systeem. Jawel, onze man van het jaar haalde heel Europa uit de shit door speculerende Europese banken van de nodige valuta te voorzien!
Kan het opnieuw gebeuren? Reken maar. Want opnieuw zitten alle banken weer in dezelfde trade. Kortlopend lenen in dollar – deze keer tegen 0% – en herinvesteren in “veilig” staatspapier dat 3% of 4% opbrengt.
Vandaar dat de dollar bijna perfect lijkt te correleren met put opties op aandelen.
Het deleveraging-proces leidt namelijk tot activaverkopen (aandelen, obligaties, …) en een toenemende vraag naar dollars. We zitten perfect op schema richting pariteit. Eén dollar voor één euro.
Nog steeds de ideale trade dus!
groeten,
Maarten Verheyen
PS. In mijn rapport “De Wall Street Crash van 2010″ geef ik je twee mogelijkheden om te profiteren van een stijging van de dollar.
3 Reacties op “PRO EN CONTRA DE USD…”
Door Jeroen op 18 augustus, 2010 | Reageer
Dat de dollar in een dalende trend zit: eens. Dat de richting over enkele jaren naar beneden gaat: eens. Op de korte termijn: niet eens. Bij tegenvallende groei in de V.S. zal de rente op de 10 jaars Treasury nog gaan dalen naar 2% en de 30 jaars naar 3%. De bodem in de rente op staatsleningen is nog niet gezet en dat kan nog wel enkele jaren duren. Een blik op Japan zegt wat dat betreft genoeg.
Europa gaat binnen 1 a 2 jaar weer veel last van de insolventie van de PIIGS krijgen en dat zal druk zetten op de euro. Je moet wel kijken naar de waarde van de euro t.o.v. de dollar en beide kanten hebben grote nadelen. Ik tel daarbij op de enorme hefboomposities in de dollar (en ook de yen) die bij aanhoudende deflatiezorgen tot aankoop van dollars gaat leiden. Stel tevens vast dat hoe meer er van een valuta in omloop is, hoe groter het tekort in die valuta is (omdat leningen wel uit het niets worden gecreëerd, maar de rentebetalingen niet).
Dus het wordt een 50-50 spel. Wie is zwakker: de euro of de dollar? Hoe wordt het spel t.o.v. elkaar gespeeld? Gaan we op korte termijn weer terug naar de problemen in de PIIGS (kans daarop lijkt me groot)? Of gaan Illinois en California met ‘de eer strijken’?
Door Luc lcdnlf op 18 augustus, 2010 | Reageer
De vraag is eerder op welke wijze het schuldenprobleem zijn oplossing zal krijgen. Worden de schulden in vers gedrukt geld omgezet en in hoeverre blijft de dollar- of eurobezitter en -gebruiker dit nog verder “skikken”? Of worden de schulden daarentegen via een default weggewerkt?
Als je kijkt naar Japan, waar ze al twintig jaar aan het bailouten zijn en nog in de economische miserie zitten enernzijds en naar Rusland, dat in default is gegaan anderzijds, dan zou je frank of je gulden of je euro of je dollar moeten vallen als een baksteen. De Russische Centrale bank koopt nu goud. De pijn is even erg, maar duurt minder lang met een default.
Maar voorlopig wint Maartens stelling, later zien wij wel.
Door Jeroen op 18 augustus, 2010 | Reageer
Ik wil er nog aan toe voegen dat we in Europa vaak denken dat we er beter aan toe zijn dan Amerika en Japan. Hier een analyse van Richard Koo, die goed uitlegt dat Trichet niet begrijpt wat er in Europa aan de hand is:
http://pragcap.com/koo-the-global-slowdown-is-becoming-more-pronounced
Luister ook eens naar het geweldige interview met Kyle Bass:
http://www.zerohedge.com/article/must-watch-kyle-bass-interview-there-no-way-i-can-be-long-stocks
‘Europa zwemt ook in de schulden en de Europese banken hebben een veel grotere hefboom dan de Amerikaanse banken.’
Als de groei in Europa straks veel harder omlaag gaat dan elders, zal dat dan positief of negatief voor de euro zijn? En hebben we tegen die tijd al QE 2.0 in de V.S. of nog niet? Allemaal aspecten om rekening mee te houden.