Beursbox

Spuiten, slikken en beleggen (deel II)

 Gepubliceerd door om 17:52
feb 132011
 

Toen ik een jaar of tien geleden kennis maakte met de professionele effectenwereld, hoorde ik de op ‘mijn’ afdeling werkzame beleggingsadviseurs hoog opgeven over de farmaceutische industrie. Niet zozeer omdat zij zelf baat hadden bij bepaalde medicatie, maar omdat zij van farmacie -of breder: healthcare- als beleggingssector hooggespannen verwachtingen hadden. Is deze sector anno 2011 voor beleggers nog interessant?

Grafiek voor 16+

De grootste speler binnen de farmaceutische industrie is Pfizer. Het bedrijf houdt zich onder meer bezig met de productie van antidepressiva, cholesterolverlagende middelen en medicijnen tegen erectiestoornissen, zoals Viagra. Bijgaande grafiek (bron: Freestockcharts.com) toont het koersverloop van deze farmaciereus vanaf 2000 tot begin december 2010. De beelden kunnen als schokkend worden ervaren:

Beleggers hebben in de afgelopen jaren gehakt gemaakt van het aandeel. Angst voor een dalende omzet door het aflopen van patenten op door Pfizer ontwikkelde medicijnen speelde daarbij een grote rol. In december 2010 stapte CEO Jeffrey Kindler plotseling op. ‘Oververmoeid’, naar eigen zeggen. ‘Ontslagen’, volgens analisten. Persbureau Bloomberg berichtte onlangs over de structurele underperformance van het aandeel Pfizer ten opzichte van andere aandelen in dezelfde sector. De dramatische koersontwikkeling van Pfizer zal in ieder geval niet in het voordeel van Kindler hebben gewerkt.

Dat ziet er niet patent uit

Pfizer mag zich, in termen van koersverloop, de brokkenpiloot van de sector noemen. Maar de Amerikaanse pillengigant is niet de enige farmaceutische onderneming die worstelt met aflopende patenten. Sterker nog: op de in november gehouden Reuters Health Summit werd voorspeld dat in de Amerikaanse gezondheidszorg de komende vier jaar USD 70 miljard bespaard kan worden op medicijnen. Medicijnen waarvan het patent afloopt, kunnen namelijk als zogenoemde ‘generieke’ geneesmiddelen veel goedkoper door concurrenten in productie worden genomen en dus tegen lagere kosten dan het ‘origineel’ op de markt worden gebracht. Dat is lucratief voor deze concurrenten en prettig voor verzekeraars en patiënten. Maar de oorspronkelijke ontwikkelaars van de bewuste medicijnen raken hun melkkoeien kwijt.

Pharmerging markets

Gaan de grote medicijnproducenten als Pfizer, Sanofi en GlaxoSmithKline een donkere toekomst tegemoet? Dat hoeft niet. Ook voor de farmaciemultinationals zijn het de opkomende markten die als reddingsboei kunnen fungeren. In mijn volgende bijdrage zal ik stilstaan bij de kansen die deze pharmerging markets -de samentrekking heb ik niet zelf verzonnen- te bieden hebben.

Allard Gunnink
CoBeleggen

Disclaimer
Allard Gunnink is als redacteur en columnist betrokken bij CoBeleggen, een initiatief van de Beleggers Coöperatie. Deze column is niet bedoeld als beleggingsadvies. De auteur kan posities hebben in (beleggingsinstrumenten op) onderliggende waarden die hij beschrijft.

  Plaatsen/stemmen op NUjij Plaatsen/stemmen op eKudos Plaatsen/stemmen op MSN Reporter Plaatsen/stemmen op Bligg.be Voeg toe aan je Google bladwijzers Verstuur deze pagina per e-mail via Feedburner

  2 reacties aan “Spuiten, slikken en beleggen (deel II)”

  1. Pharma is ook één van die vele sectoren waar rond het jaar 2000 werd verteld aan beginnende en argeloze beleggers dat een koers-winst-verhouding van 40 “normaal” was. De uitleg die erbij hoorde was toen zeer aannemelijk.

    Of hoe de zelfs weinig geïnformeerde belegger doorheen de goed-nieuws-show heen kan kijken, door een heel simpel vuistregeltje toe te passen.

    Nu hoor je een variant op het hetzelfde thema in verband met vastgoed. Veel mensen vluchten nu in vastgoed, omdat hun geld elders niets meer opbrengt. In vastgoed is het vuistregeltje dat huizen op hun goedkoopst zijn als de aankoopprijs 100 maal de huidige maandhuurwaarde is. Dat is dan ergens een KW van 5 à 10 voor aandelen, denk ik.

    Aanvankelijk had ik verwacht dat er een rustige, langdurige daling in vastgoed zou plaatsvinden, maar nu lijkt het er eerder op dat er een aanleiding nodig zal zijn om een Ierland-scenario in gang te zetten. Wanneer dat zal zijn, wilt mijn glazen bol niet voorspellen.

    Ik denk dat binnen enkele jaren hetzelfde soort verhalen zullen opduiken in edelmetalen. Dan zal de verhouding Dow Jones-goud ongeveer één zijn. Nu is dat tussen acht en negen.

Sorry, het reactieformulier is momenteel gesloten.