Beursbox

Ik ben moe

 Gepubliceerd door om 10:10
nov 092012
 

Ontvangen bericht

Ik ben 77 jaar.
Behalve een korte periode in de 50er jaren toen ik marinier was, heb ik hard gewerkt sinds mijn 16de. Behalve op enkele momenten van serieuze gezondheidsproblemen na heb ik 50 tot 60 uren per week gewerkt en mij in 40 jaar geen dag ziek gemeld.

Ik verdiende redelijk geld, maar had mijn baan of mijn salaris niet geërfd en ik werkte om daar te komen waar ik vandaag ben.

Als je de economie bekijkt, lijkt het geen goed idee te zijn, gepensioneerd te worden. Maar ik ben gepensioneerd – héél gepensioneerd zelfs.

Ik ben het moe, om te horen, dat ik “mijn rijkdom moet verdelen” onder mensen die mijn vorm van werkethiek niet kennen.

Ik ben het moe om te horen, dat de regering het geld dat ik verdiend heb, van mij wil afpakken – desnoods met geweld – en het aan mensen geven, die te lui zijn zelf geld te verdienen.

Ik ben het moe, dat men mij vertelt, dat ik mijn levensstandaard moet verlagen om zodoende de verwarming van de planeet tegen te gaan en niemand mag erover debatteren.

Ik ben het moe, verteld te krijgen, dat drugverslaafden ziek zijn en dat ik hen moet helpen, hen ondersteunen en ze medisch laten behandelen, en dat ik zou moeten betalen voor de schade, die zij aanrichten. Is er misschien ooit een reuze-bacil vanuit een donkere straat gesprongen, die hen heeft gepakt en tegen hun wil het ‘witte poeder’ heeft doen opsnuiven in hun neus, of een naald in hun arm gestoken, terwijl zij zich hevig probeerden te verzetten???

Ik ben het moe, om te horen, hoe ‘goede’ atleten, entertainers en politici van alle mogelijke partijen het over onschuldige of domme fouten hebben, als wij maar al te goed weten, dat hun enige fout was, zich te laten betrappen.

Ik ben moe van mensen die op hun rechten pochen, arm of rijk.

En ik ben van mensen, die geen verantwoording voor hun eigen leven en acties willen nemen, werkelijk moe.

Ik ben het moe, te horen, hoe zij de regering of anderen voor hun problemen verantwoordelijk maken.

Ik ben het ook moe en beu, te zien, hoe jonge mannen en vrouwen in hun teenager jaren en hun begin 20er-jaren zich met tatoeages en metalen “bijoux” bedekken en op die manier geen werk vinden, omdat geen firma zulke jongeren een baan wil geven. Op die manier kunnen zij dan naar de Sociale Dienst stappen.

Ja, ik ben verdomde moe. Maar ik ben ook blij, dat ik 77 ben …

Want nu hoef ik niet (meer) te zien, wat deze mensen van de wereld gaan maken.

Ik heb wel medelijden met mijn kleinkinderen en hun toekomstige kinderen.

God zij dank, dat ik op de terugweg ben en niet op de heenweg.

Dit zal waarschijnlijk niet wijd en zijd gepubliceerd worden, behalve als wij het bekend maken.

Dit is uw kans, om een verschil te maken.

Ik ben 77 en ik ben moe.

  Plaatsen/stemmen op NUjij Plaatsen/stemmen op eKudos Plaatsen/stemmen op MSN Reporter Plaatsen/stemmen op Bligg.be Voeg toe aan je Google bladwijzers Verstuur deze pagina per e-mail via Feedburner

  2 reacties aan “Ik ben moe”

  1. Ik heb dit bericht onverkort en met bronvermelding overgenomen op ons preppersforum http://eindspel.forum2go.nl/

    Mensen die zo uit het hart durven, kunnen en willen schrijven, zijn altijd welkom.

    Rodin
    admin

  2. Natuurlijk ben je moe als je zo negatief in het leven staat!
    Dit is overigens een van de vele doorstuurmails die overal over het internet verspreid worden.
    Mijn mening:

    Ex-Marinier.
    Wat een negatieve kijk op de samenleving, hij geeft toch zelf aan dat hij het goed heeft?
    Waarom dan een ieder die het minder heeft dan ons de schuld geven van zijn eigen problemen? Kennen we daar de oorzaak van? Dáár zou deze persoon zich eens in moeten verdiepen, i.p.v. enkel dit zelfbeklag.
    Er zijn zóveel jonge mensen die fantastisch werk verrichten, er zijn zóveel mensen die zich belangeloos inzetten voor hun medemens. Deze mensen worden tekort gedaan door mensen zoals deze ex-marinier.
    Maar ook deze man krijgt een herkansing, net zoals U en ik.
    Elke dag krijgen we een nieuwe kans, en die kun je pakken of je pakt hem niet, aan ieder de vrije keuze, maar afgeven op je medemens brengt je nergens.
    Kritiek is goed, we móeten juist kritisch zijn, maar ook en vooral op onszelf.
    We moet ons niet zo op de borst slaan bij elke prestatie die we geleverd hebben en niet bij elke cent zitten mikmakken of wij er misschien niet meer recht op hebben dan een ander of niet.
    We zouden eens wat meer respect moeten hebben voor onze medemens.
    Stuur dát maar eens door.

Sorry, het reactieformulier is momenteel gesloten.