Beursbox
okt 182018
 

Is het niet je reinste uitbuiting en misbruik van je rijkdom dat je onroerende goed koopt waar je zelf niet gaat wonen?
In links Nederland wordt wel zo gereageerd op vastgoed beleggers, maar er is ook wat voor beleggen in vastgoed te zeggen.
Er zijn namelijk mensen die het zelf kopen van huizen niet willen of niet kunnen betalen. Wie moet dan ‘hun’ huisvesting bezitten? Zelf willen de mensen het risico op dat vastgoed niet bezitten. Realiseer je, het bezitten van vastgoed kent ook risico’s. Waardedaling, brand, slijtage, wateroverlast, stormschade, vandalisme etc zijn allemaal risico’s die voor de eigenaar zijn en niet voor de huurder.
Moet dan de staat de risiconemer zijn, of moet het een door de overheid ingestelde onderneming zijn? Is dat ‘beter’, dan gewoon de markt haar werk te laten doen, zoals we dat overal elders in de maatschappij doen?
Die discussie zal nooit af zijn, maar we leven in een samenleving waarbij we (in mijn ogen gelukkig) ook als individuen en als bedrijven vrij over ons kapitaal mogen beschikken. Daarbij hoort ook vastgoed beleggen. Vastgoed beleggen in zowel koophuizen als huurhuizen en ook vastgoed beleggen in bijvoorbeeld kantoorpanden en grond.
Gelukkig leven we ook in een samenleving die het voor iedere vastgoedbezitter verplicht maakt om aan bepaalde regelgeving te voldoen.
Het is dus niet cowboyland, of althans, dat zou het niet mogen zijn.
We hebben de laatste jaren gezien hoe groot de puinhoop werd bij enkele enorme woningcorporaties. De oplossing via deze enorme en beschermde ondernemingen was het dus ook niet.
We hebben ook gezien dat de markt voor particulier onroerend goed door enkele partijen gedomineerd wordt. Enkele slimme ondernemers, waaronder een lid van het koninklijk huis, hebben op tijd een kans in de markt gezien. Ze kochten ieder voor zich honderden huurwoningen op of ze ontwikkelden vastgoed dat vervolgens verhuurd ging worden.

amerikaans vastgoed
Zijn de huurders daar slecht mee af?
Meestal niet. Vaak weten ze niet eens wie er echt eigenaar van het pand is. Ze hebben een telefoonnummer waar ze klachten kunnen melden. Als er wat is, dan wordt het opgelost en verder betalen ze een huur die zowel afgeleid is van de marktomstandigheden alsmede wordt bepaald door beperkte jaarlijkse verhogingen.
In Amsterdam zien we nu gekkigheid in de vastgoedmarkt ontstaan, maar dat is meer in de koophuizenmarkt dan in de huurhuizenmarkt. Het druppelt wel door naar de huurhuizenmarkt, want de nieuwe huur bij nieuwe huurders wordt berekend op basis van de koophuizenprijzen. Hierdoor kan het interessant worden om een huurder te lozen. Daar is huurdersbescherming voor opgezet. Bij de meeste verhuurders werkt dat, maar rotte appels zijn er altijd wel.
In mijn ogen is het particulier kopen van verhuurd vastgoed een fantastische manier om goed te doen voor de samenleving EN om een stukje rendement op kapitaal te realiseren.
Ik ben dan ook op zoek gegaan naar een markt die nu nog interessant is en denk die gevonden te hebben in Detroit. Daar kan je nog voor enkele tienduizenden dollars een interessante woning vinden die te koop staat. Een woning inclusief huurder die ik er ook vooral in wil laten blijven zitten. Mijn rendement is namelijk berekend op het feit dat die huurder er in zit. Mocht die huurder willen vertrekken, ook prima, maar ik jaag mijn huurders niet weg. Ze moeten immers mijn rendement realiseren, want ik wil een inkomen vanuit maandelijkse huur gaan opzetten.
Kijk hier voor meer informatie

  Plaatsen/stemmen op NUjij Plaatsen/stemmen op eKudos Plaatsen/stemmen op MSN Reporter Plaatsen/stemmen op Bligg.be Voeg toe aan je Google bladwijzers Verstuur deze pagina per e-mail via Feedburner